Overview

W 2005 r., kiedy przeprowadzono niniejsze badanie, w podokręgu Rukiri w dystrykcie Mbarara w Ugandzie 98% ludności mialo dostęp do bezpiecznej wody, jednak częstośc występowania chorób biegunkowych nie różnila się od innych podokręgów, w których dostępnośc wody wynosila zaledwie 50%. Badanie wykazalo, że chociaż rząd skupil się na infrastrukturze, budując bezpieczne źródla wody, brakowalo dzialań związanych z oprogramowaniem, takich jak promocja higieny. Doprowadzilo to do zanieczyszczenia wody przed jej ostatecznym spożyciem. Badanie wykazalo, że liczba bakterii z grupy coli, która jest miarą zanieczyszczenia wody fekaliami, stopniowo wzrastala od źródla, poprzez zbieranie, przechowywanie i pojemniki do picia. W związku z tym, mimo że pobrana woda byla bezpieczna, do czasu spożycia w domu byla już poważnie zanieczyszczona. Również warunki sanitarne i higiena w gospodarstwach domowych byly bardzo zle. Podczas gdy wspólnotowo utrzymywano czystośc bezpiecznych źródel wody, nie zajęto się w odpowiedni sposób kwestią warunków sanitarnych i higieny w gospodarstwach domowych, za które odpowiedzialnośc ponoszą poszczególne gospodarstwa. Te niedociągnięcia byly przyczyną niepowodzenia w osiągnięciu korzyści wynikających z wysokiego poziomu dostępności bezpiecznej wody, co skutkowalo znacznym zmniejszeniem częstości występowania chorób biegunkowych.

Full Product Details

9786209388873

Table of Contents

Reviews

Author Information

Tab Content 6

Countries Available